Nog een land

Op de scène ontvouwt zich een universum. Het podium ligt bezaaid met onderdelen van een piano. Daartussen rijdt een elektrische miniatuurtrein. Het licht van de trein werpt schaduwen op de muren, waardoor de brokstukken veranderen in immense gebouwen. Via een microfoon worden de geluiden van de reis versterkt, en klank en beweging laten het decor tot leven komen.

Het ‘Nog een land’ waar de voorstelling over gaat, is een wereld van muziek: vol emoties en nieuwe manieren om te kijken, te luisteren en te beleven. Claudine Simon heeft een creatief en slim samenspel van beeld, geluid en techniek gemaakt. Daarmee laat ze het publiek ontdekken dat experimentele muziek helemaal niet ingewikkeld of intimiderend hoeft te zijn, maar juist uitnodigt om op avontuur te gaan.